Τρίτη, 13 Οκτωβρίου 2015

Ἡ ἀπομαζικοποίησις




«Σὲ μιὰ γῆ ποὺ θὰ πάσχη ἀπὸ ὑπερπληθυσμό, θὰ ὑπερέχουν γενεὲς ἡλιθίων, γιατὶ ἡ πνευματικὴ καλλιέργεια ἀπαιτεῖ ἠρεμία καὶ σιωπή, στοιχεῖα ποὺ δὲν ὑπάρχουν πιά».  Ἀντρὲ Μωρουά.
Ἔκαναν οἱ ἐπιστήμονες ἕνα πείραμα. Πῆραν ποντικοὺς καὶ τοὺς ἔβαλαν σὲ μιὰ ἀποθήκη σιτηρῶν, δηλαδὴ μ’ ἄλλα λόγια τοὺς τοποθέτησαν σὲ ἰδεώδεις συνθῆκες μιᾶς … «καταναλωτικῆς κοινωνίας».  Ὑπῆρχε ἐκεῖ ἀφθονία τροφῆς, ἰδεώδης θερμοκρασία, ὅλα ἦσαν ἄφθονα καὶ εὐχάριστα. Αὔξησαν ὅμως τοὺς ποντικοὺς σὲ βαθμὸ τέτοιο ὥστε νὰ ὑπάρχει συνωστισμός, καὶ νὰ ὑποφέρουν ἀπὸ ἔλλειψι ζωτικοῦ χώρου. Δημιούργησαν δηλαδὴ γι’ αὐτοὺς τοὺς ποντικούς, συνθῆκες Λονδίνου, Τόκιο, Νέας Ὑόρκης, Παρισίων, τῶν συγχρόνων μεγαλουπόλεων τῆς Δύσεως.

Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2015

Ὁ ὅρκος τοῦ Γλαύκου




 «…θὰ σᾶς διηγηθῶ τί ἔγινε στὴ Σπάρτη κάποτε, ἐξαιτίας μιᾶς παρακαταθήκης. Ἐμεῖς οἱ Σπαρτιᾶτες λέμε πὼς ἔζησε στὴ Λακεδαίμονα, τρεῖς γενιὲς πρὶν ἀπὸ ἐμέ, ὁ Γλαῦκος, παιδὶ τοῦ Ἐπικύδη· ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς, ἐμεῖς ὑποστηρίζουμε ὅτι, καὶ κατὰ τὰ ἄλλα, κατεῖχε τὴν πρώτη θέση στὴ Σπάρτη καὶ ἰδιαιτέρως ἐγκωμιαζόταν γιὰ τὴ δικαιοσύνη του· ἐθεωρεῖτο ὁ δικαιότερος Λακεδαιμόνιος τὴν ἐποχὴ ἐκείνη· σ’ αὐτὸν τὸν ἄνθρωπο συνέβησαν τὰ ἐξῆς : Ἐφτασε στὴ Σπάρτη ἕνας ἄνδρας ἀπὸ τὴ Μίλητο, ποὺ παρουσιάστηκε στὸ Γλαῦκο καὶ τοῦ εἶπε: κατάγομαι ἀπὸ τὴ Μίλητο καὶ ἦρθα Γλαῦκε, γιὰ νὰ ἀπολαύσω τὴ δικαιοσύνη σου· ἀποφάσισα λοιπὸν καὶ πούλησα τὴ μισὴ περιουσία μου καί,  τὰ χρήματα ποὺ εἰσέπραξα, θὰ σοῦ τὰ παραδώσω νὰ μοῦ τὰ φυλᾶς ἐσύ. Ὕστερ’ ἀπὸ καιρὸ ἦρθαν στὴ Σπάρτη τὰ παιδιὰ τοῦ Μιλησίου ποὺ εἶχε κάμει τὴν παρακαταθήκη τῶν χρημάτων στὸν Γλαῦκο, ἀπ’ τὸν ὁποῖο καὶ ζητοῦσαν, τοῦ πατέρα τους τὰ χρήματα. Ὁ Γλαῦκος ὅμως ἀρνήθηκε νὰ τὰ ἐπιστρέψει καὶ τοὺς ἔδιωξε. Καὶ οἱ μὲν Μιλήσιοι ἔφυγαν, ὁ δὲ Γλαῦκος πῆγε στοὺς Δελφούς, γιὰ νὰ ζητήσει χρησμὸ ἀπ’ τὸ Μαντεῖο· ὅταν λοιπὸν ρώτησε τὸ Θεό, ἄν πρέπει νὰ ὁρκισθῇ καὶ νὰ κατακρατήσῃ τὰ χρήματα, ἡ Πυθία τοῦ ἀπάντησε ὡς ἐξῆς;